IMPREZA UPAMIETNIAJĄCA MKO W "TEATRZE NIEMIECKIM" W BERLINIE W DNIU 25.01.2005

PRZEMÓWIENIE KURTA JULIUSA GOLDSTEINA

27 stycznia 1945 dotarli do fabryki śmierci Auschwitz żołnierze 100 dywizji piechoty 60 armii pierwszego ukraińskiego frontu. Znaleźłi tam to, czego ludzka fantazja nie jest w stanie ogarnąć, aż do dzisiejszego dnia , 60 lat potem nie jest w stanie pojąć. Kiedy po południu dotarli do obozu, znaleźli tam 8000 wychudzonych do szkieletu więźniów, kobiety, mężczyzn i dzieci, góry zwłok zagłodzonych i zastrzelonych przez SS-komanda.

W magazynach znaleźli żołnierze 7000 kg kobiecych włosów, 836 525 ubrań damskich, 438 820 ubrań męskich, góry okularów, sztucznych szczęk, bielizny, butów, walizek i zabawek dla dzieci. Złota biżuteria, złote zęby zostały wyrwane ofiarom po ich zamordowaniu. Złoto wylądowało w sejfach Reichsbanku i zostało dokładnie przed transportem do Berlina wyliczone i zważone, o ile nie zostało przedtem ukradzione przez bandytów z SS. SS urządziło w obozie przed jego założeniem w 1940 roku barbarzyński, zbrodniczy system zniewolenia celu zwalczania jakichkolwiek oznak solidarności między więźniami i aby zwalczyć jakikolwiek zorganizowany opór.

Jednak zdarzyło się coś przeciwnego. Jak we wszystkich obozach koncentracyjnych, gettach , obozach dla jeńców wojennych i innych tworzyły się organizacje oporu, Najczęściej pod przywództwem socjalistów i komunistów. Pierwsza grupa oporu powstała w 1940/41 założona przez polskich socjalistów i oficerów zawodowych. 1942/43 powstały grupy oporu różnych narodowości ,które po dyskusjach połączyły się w "grupę walki Auschwitz".

Ich głównym zadaniem było zbieranie informacji o zbrodniach nazistów i przekazywanie ich do wolnego świata. Dotarły one do polskiego rządu na uchodźstwie W Londynie i do szefa brytyjskiego rządu, Churchilla , jak również do Waszyngtonu do Prezydenta Roosevelta.

Najbardziej znamienną akcja oporu było powstanie Sonderkommando 7 października 1944. Z zapalnikami, które dostali częściowo od grupy oporu kobiet w obozie kobiecym mogli częściowo wysadzić w powietrze krematorium IV. Po porażce wybuchu prawie Wszyscy członkowie Sonderkommando zostali zamordowani. W wyniku stale się pogarszającej sytuacji na frontach Himmler wydał na początku 1944 pierwsze wskazówki, aby usunąć wszystkie śłady nieludzkich zbrodni. W Auschwtz I przebudowano krematorium w bunkier do ochrony przeciwlotniczej , a przede wszystkim zniszczono mur śmierci między blokiem 10 i 11, przed którym rozstrzelano tysiące więźniów. Przetransportowanie nieżydowskich więźniów w głąb Rzeszy było przedsięwzięciem ze względu na przewidziany koniec obozu.

W listopadzie Himmler rozkazał zniszczenie wszystkich komór gazowych, krematoriów i innych śladów zbrodni. To, że nie doszło do wymordowania wszystkich w Auschwitz, Birkenau i Monowitz i innych podobozów i że nie zlikwidowano przebywających tam Źydów stało się wbrew woli wynalazców "ostatecznego rozwiązania". Na rozkaz Hitlera Wehrmacht rozpoczął ostatnią ofensywę 16 grudnia 1944 w Ardenach. Na początku udało się zaskoczyć aliantów i zmusić do defensywy.

Skutkiem tego był telegram brytyjskiego premiera, Winstona Churchilla , który 5 stycznia 1945 do szefa sowieckiego rządu, Stalina , aby przewidzianą na początek lutego ofensywę Armii Czerwonej przyspieszyć, aby odciążyć aliantów a Ardenach. Tak tez się stało. Ofensywa Wisła-Odra radzieckich sił zbrojnych była tak zaciekła, że kierownictwo obozu zarządziło pospieszną ewakuację 18 stycznia 1945
roku. W marszach pieszych pędzono więżniów przy 10 do 15 stopni mrozu przez głęboko zaśnieżone drogi. Kto nie wytrzymywał tempa marszu, zostawał rozstrzeliwany na miejscu przez towarzyszących marszowi SS-manów. Nocowano na powietrzu.

Kto rankiem nie mógł się podnieść o własnych siłach, był rozstrzeliwany. Był to marsz śmierci w styczniu 1945 roku. Byłem w kolumnie, która przy wymarszu z Monowitz liczyła około 3000 osób. Kiedy rejestrowano nas po przybyciu do Buchenwaldu było o 500 osób zmarłych więcej niż żywych. Koleżeństwo, a właściwie pełna czułości atmosfera, którą przyjęli nas obozowi kapos, pomogła nam wrócić do życia. Dzięki im za to.

Było to 60 lat temu. W myślach jesteśmy w tych dniach przy kobietach, mężczyznach i dzieciach, którzy w Auschwitz zostali na zawsze. Auschwitz z ponad półtora milionem zmarłych jest największym cmentarzem na świecie. Leżą tam Żydzi, Sinti i Romowie, Polacy, Rosjanie, kobiety i mężczyźni ruchu oporu ze wszystkich krajów Europy.

Nikt nie ma tutaj nagrobka. Naziści chcieli, żeby zostali oni zapomnieni. Naszym obowiązkiem jest, aby o nich przypomnieć. W 1995 roku, z okazji 50-lecia wyzwolenia obozu zwróciliśmy się tutaj, z Berlina do przyszłych pokoleń z " przypomnieniem z Auschwitz".

Zachowajmy w pamięci to, że Auschwitz, ze swoją niewyobrażalnym okrucieństwem popełnionych tam zbrodni przeciwko ludzkości stał się w dotychczasowej historii czymś jednorazowym. Proszę sobie o tym przypomnieć, że naziści z Auschwitz próbowali wprowadzić w życie haniebny plan "Ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej" i wyniszczenie wszystkich Sinti i Romów, wszystkich opozycjonistów, członków europejskich ruchów oporu , walczących o wolność w podbitych przez hitlerowskie Niemcy krajach. Niechby przyszłe pokolenia myślały również o tym, że wraz z upadkiem III Rzeszy ideologia nazistowska nie zniknęła, że ruchy faszystowskie i neonazistowskie, partie i organizacje wspierają się aby sprowadzić nową klęskę na ludzkość.

Po wsze czasy, aby udowodnić popełnione przez nazistów zbrodnie, trzeba zachować Auschwitz. Niechby Auschwitz-Birkenau - miejsce mordu przeciw ludzkości na Żydach, Słowianach, Sinti, Romach i uczestników ruchu oporu z całej Europy -stał się miejscem dla międzynarodowych spotkań, które dopomogą w porozumieniu miedzy narodami, urządzeniu świata z większą solidarnością i braterstwem, świata gdzie wszędzie będą akceptowane prawa człowieka, w których panuje pokój, w którym już nigdy nie będzie Auschwitz.

Proszę pozwolić mi, moje Panie i moi Panowie, jeszcze coś uzupełnić. Jeżeli dzisiaj przeżywamy to, że w naszym kraju w parlamentach zasiadają neonaziści, że wolno im demonstrować na ulicach, również przeciwko odbudowie synagogi w Bochum, która w 1938 roku została zniszczona właśnie przez nazistów i Sąd Najwyższy dopuszcza do tych marszów, ponieważ dobro do wyrażania poglądów jest tutaj stawiane jako sytuacja ważniejsza, to mówię:" dla nas jest to wszystko nie do zniesienia ", cierpimy z tego powodu.