29.6.2009

„Holocaust Era Assets Conference“: przemowy Noacha Fluga

 

Wasze Ekscelencje,
szanowni Państwo!

Jako były więzień obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, a także jako przewodniczący Międzynarodowego Komitetu Oświęcimskiego zabieram głos w imieniu ocalałych z niemieckich obozów koncentracyjnych. Pamiętamy o naszych pomordowanych rodzinach i milionach ofiar, które pozostały w tych miejscach kaźni. Będą z nami na zawsze. Nigdy o nich nie zapomnimy.
Miejsca pamięci opowiadają historię nas wszystkich.

Szanowni Państwo,
25 stycznia 2009 roku byli więźniowie i więźniarki oraz przewodniczący 10 międzynarodowych komitetów byłych niemieckich obozów koncentracyjnych spotkali się w Berlinie, by wspólnie sformułować testament ocalałych. Ten wybiegający w przyszłość dokument złożyliśmy na ręce prezydenta Niemiec oraz innych polityków niemieckich, a także na ręce premiera Republiki Czeskiej pełniącego funkcję przewodniczącego Rady Unii Europejskiej. W dokumencie tym piszemy: „Byłe obozy są dziś kamiennymi świadkami historii. To miejsca zbrodni, międzynarodowe cmentarze, muzea i ośrodki edukacji, w szczególności dla młodzieży. To dowody przeciwko tym, którzy próbują zadać kłam historii lub ją zbagatelizować. Dlatego muszą zostać na trwałe zachowane.”
Zachowanie tych miejsc oraz zapewnienie odpowiedniej infrastruktury pedagogicznej są ważnym przesłaniem Niemiec i Europy w walce przeciwko trującym oparom prawicowego ekstremizmu i antysemityzmu, w walce przeciwko nienawiści i nietolerancji.

Szanowni Państwo,
wielu młodych ludzi pyta nas o nasze wspomnienia i cierpienia. Ich zainteresowanie jest dla nas nadzieją, że również w przyszłości pamięć o tym, co wydarzyło się w Auschwitz, Terezinie i innych obozach koncentracyjnych, pozostanie żywa: a ten, kto wie, co wydarzyło się w tym miejscach, zrozumie też, jak ważne jest móc żyć w tolerancyjnej – a mimo to – silnej demokracji, w której przyświeca idea poszanowania praw człowieka. Takie jest też główne przesłanie naszych relacji i naszego zaangażowania w działalność pedagogiczną.
Ale nasza troska i zaangażowanie należą się również ocalałym zamieszkującym różne zakątki świata. Wielu z nich żyje w trudnych warunkach socjalnych. Obrazy z obozów wciąż powracają w ich wspomnieniach, uczuciach i snach. Wielu z nich potrzebuje wsparcia i pomocy lekarskiej. Nie wolno nam pozostawić ich – ludzi w podeszłym wieku – samym sobie.

Dlatego też składamy podziękowania wszystkim rządom i organizacjom, którzy ofiarują ocalałym wsparcie finansowe i humanitarne. Mamy nadzieję, że pomoc ta nie ustanie.
Również ta konferencja jest dla nas pewnego rodzaju wsparciem. Dziękujemy czeskiemu rządowi i wszystkim uczestnikom za ich zaangażowanie, które dodaje nam otuchy. Tematy podejmowane na konferencji umacniają nas w naszej pracy. Dla nas wszystkich obowiązuje zasada: krzywda nie ulega przedawnieniu, zrabowane dobra należy zwrócić – w imię sprawiedliwości i w imię humanitaryzmu.

Czcigodni Państwo, jako byli więźniowie obozów koncentracyjnych mamy nadzieję, że konferencja ta będzie dla nas sygnałem, by „zachować czujność w czasach nam współczesnych”, jak sformułował to amerykański prezydent Barack Obama podczas wizyty w Buchenwaldzie przed kilkoma tygodniami. Zachować czujność w obliczu dyskryminacji, prześladowania i izolowania, czego dziś w wielu społeczeństwach Europy doświadczają na przykład Romowie.

Obojętność niszczy wszystko i wszystkich. My tego doświadczyliśmy.

Dziękuję Państwu.